Ervaringen van INTRALASIK ooglaserbehandelingen

Sacha Koorn

Zo’n twaalf jaar geleden kreeg ik ineens last van mijn zicht. Voornamelijk tijdens televisiekijken en autorijden merkte ik op dat mijn zicht slechter werd. Na een bezoek aan de opticien heb ik direct harde lenzen gekregen. Al snel begonnen mijn ogen te irriteren. Vervolgens kreeg ik zachte lenzen; na verloop van tijd zette de irritatie weer op. Jarenlang heb ik lenzen gedragen maar ik heb er eigenlijk nooit plezier van gehad. Een bril was voor mij geen optie. Als tussenoplossing heb ik wel eens een bril gedragen maar ik ben daar gewoon geen type voor: ik vind het erg lastig en vervelend zitten.

Een aantal maanden geleden vertelde mijn buurman dat hij zijn ogen had laten laseren. Door zijn enthousiaste verhaal, raakte ik zeer geïnteresseerd. Vanwege de problemen die ik altijd met lenzen heb gehad, stond ik open voor een dergelijke behandeling. Ik vroeg eerst mijn opticien om advies. Hij meende echter dat mijn ogen niet geschikt zouden zijn voor een laserbehandeling, aangezien ik een hoge cilinderafwijking heb. Toch heb ik een afspraak gemaakt bij Correct Vision. Na een uitgebreid onderzoek bleek dat een laserbehandeling wel degelijk mogelijk was. Ik was ongelooflijk gelukkig!

De behandeling zelf was zo gepiept: binnen vijf minuten stond ik weer buiten. Van het laseren zelf voelde ik niets, maar na de behandeling waren mijn ogen wel wat branderig. Ik kreeg een beschermbril mee en ik moest elk uur druppelen. Thuis ben ik meteen in bed gaan liggen. Na een paar uurtjes voelde ik me echter helemaal prima en mijn zicht was perfect. De behandeling vond acht maanden geleden plaats en ik ben nog steeds ontzettend tevreden. Ik ben zo blij dat ik na al die jaren van irritatie nu nergens meer last van heb.

Afra Bijvoet-Besseling

Op mijn twaalfde kreeg problemen met verzien. Omdat mijn sterkte van 1,5 in de loop van de tijd steeds groter werd, was een bril noodzakelijk. Het dragen van een bril heb ik echter altijd vreselijk gevonden. Met sporten was het onhandig en ook met filmen, wat een grote hobby van me is, zat mijn bril uiteraard in de weg. Rond mijn dertigste ben ik daarom overgestapt op lenzen.

Harde lenzen waren een ramp: ik had constant het gevoel dat er een vuiltje in mijn ogen zat. Zachte lenzen waren perfect: ik heb er jarenlang veel plezier van gehad. Totdat ik op mijn 45e ook problemen kreeg met lezen. Op aanraden van een opticien ging ik over op het dragen van één lens in mijn zogenaamde dominante oog en dat werkte! Helaas kreeg ik na enkele jaren het gevoel dat het ooglid van mijn ‘lensoog’ vreemd aanvoelde. Misschien kwam het door de leeftijd, misschien door het dagelijks in- en uitdoen van de lens, maar mijn huid voelde erg droog aan. Toen begon het idee van laseren te kriebelen.

Zo’n tien jaar terug was ik al onder de indruk van deze ingreep. Ik hoopte dat mijn ogen er geschikt voor zouden zijn. Helemaal toen ik positieve verhalen van een kennis hoorde, ging ik me er meer in verdiepen. Na het lezen van een test over lasertechniek in de consumentengids was ik overtuigd: Alkmaar kwam met een prima resultaat uit de bus. Helaas werd mijn situatie (het dragen van één lens) tijdens de informatieavond niet belicht. In een persoonlijk gesprek werd me duidelijk dat monovision de beste optie voor mij zou zijn: alleen mijn rechteroog werd gelaserd, zodat ik goed zicht heb in de verte en met mijn linkeroog kan lezen.

De behandeling was niet geheel pijnloos. Mijn oog voelde na de ingreep erg branderig aan. ’s Avonds had ik daar al veel minder last van en kon ik zonder problemen televisie kijken. De volgende morgen was de pijn geheel verdwenen. Ik ben ontzettend tevreden met het resultaat. Voor mijn werk bij de klant- en leenservice in de bibliotheek van Obdam is het een uitkomst. Door automatisering werk ik namelijk vaak met computers. Het is geweldig om niet afhankelijk te zijn van leesbrillen en lenzen. Er is mij gezegd dat deze situatie tot op hoge leeftijd kan blijven bestaan. Ik hoop het van harte, want het is ideaal!